|
Als 'thuis' niet langer veilig isOntferming - investeren in een toekomst zonder huiselijk geweld
|
|
Een noodkreet uit een brief aan een rechter van een familierechtbank: ‘Moest u ooit met blauwe plekken op uw lichaam naar uw werk? Moest u ooit verhalen verzinnen om het hoofd te kunnen bieden aan nieuwsgierige mensen zoals – ‘Ik ben aan het strand geraakt door een bat?’ Bent u ooit zo lang op uw hoofd geslagen totdat u het bewustzijn verloor?’ |
Later werden we geïntroduceerd bij het belangrijke werk van ‘De Schuilplaats’ voor vrouwen in Haïfa. Daar ontmoetten we vakkundige, zorgzame en toegewijde medewerkers om vrouwen te helpen bij het doorbreken van de spiraal van vrees, terreur en dwang door hun partner gepaard gaande met fysiek geweld, psychische trauma’s, seksueel of economisch machtsmisbruik.
in Haïfa heeft 13 kamers waar vrouwen en hun kinderen kunnen verblijven in een beschermde omgeving terwijl zij professionele hulp, ondersteuning en leiding ontvangen. De gemiddelde duur van een verblijf in het opvanghuis is 3 tot 6 maanden. Er is heel veel nodig, want de ‘De Schuilplaats’ vrouwen komen meestal met niets anders binnen dan met hun kinderen. Het huis zorgt voor voedsel, kleding en andere basisbehoeften en rechtsbijstand. Er wordt onderwijs gegeven en er zijn naschoolse activiteiten voor de kinderen. Verschillende cursussen helpen de vrouwen bij het vinden van werk en het aanleren van nieuwe vaardigheden als ouder. Vriendschappen worden gesloten en voor de eerste keer voelen zij zich niet alleen.
Het SAP was in staat te helpen met het financieren van het Kinder Programma voor 2002-2003, slechts een kwart van het budget wordt gedekt door subsidies van de overheid.
|
Een noodkreet uit een brief aan een rechter van een familierechtbank:‘Vandaag neem ik belangrijke stappen in de richting van onafhankelijkheid en baan ik mij een weg naar de vrijheid…………. Vandaag heb ik mijn eigen auto en telefoon. Ik ben opgewassen tegen de dingen zonder dat het noodzakelijk is hem te raadplegen, zelfs niet wanneer het over de kinderen gaat. Hij voelt dat hij mij verliest, dat hij niet langer invloed op mij heeft en dat de tijd gekomen is om naar huis te gaan om opnieuw te beginnen. Dat is wat ik het meeste vrees van alles; hij begrijpt niet wat er gebeurt. Wat zal er met mij gebeuren als het kwartje valt? Zul jij er zijn om mij te beschermen rechter N?’ |
Kinderen van deze gebroken gezinnen
lijden aan trauma’s ontstaan als gevolg van
machtsmisbruik. En dat op een plek die een
toevluchtsoord had moeten zijn. Het gevolg
hiervan is verkeerde manieren van denken
en een gering zelfvertrouwen. Zij hebben
dringend hulp nodig, zodat de spiraal van
geweld zich niet herhaalt in hun leven. Het
Sociaal Hulp Programma helpt kinderen
door te voorzien in speciale therapeutische
interventie en naschoolse activiteiten.
Een voorbeeld: Een klein kind zoals Sheli. Pienter, mager en energiek, vanaf haar geboorte een stille getuige van het vreselijke geweld tussen haar ouders. Haar vader sloeg haar ook telkens wanneer hij woedend was. In de eerste dagen van haar verblijf in het opvangcentrum was zij bang zonder haar moeder. Zij leek bang te zijn dat iemand achter haar zou sluipen of haar zou betrappen. Zij plaste in bed en was bang in het donker. Wanneer haar handen vies werden tijdens het spelen werd ze erg opgewonden en zei: ‘Pappa zal mij slaan! Waarom mag hij zijn handen wel vies maken en ik niet?’
Langzamerhand leerde Sheli de medewerkers te vertrouwen en bloeide ze op. Sheli bleek grote artistieke gaven te hebben. Ze hield ervan verhalen te vertellen en toneel te spelen voor een groep, die voor haar applaudisseerde. Bij tijden werd ze jaloers op de aandacht die aan andere kinderen werd gegeven en uitte geweld in haar gedrag. Maar Sheli groeide en werd van binnenuit sterker. Zij was in staat om mensen in de ogen te kijken en haar bedplassen hield helemaal op. In deze ‘warme’ omgeving en de mogelijkheid nieuwe, positieve ervaringen op te doen met vertrouwde mensen bloeide Sheli als een bloem met wortels in vruchtbare aarde, die met opgeheven hoofd voorzichtig de zon kust.
Het SAP financiert workshops die zich bezighouden met onderwerpen die gerelateerd zijn aan geweld thuis, aangeboden in buurthuizen; dat wil zeggen een niet bedreigende omgeving. Bovendien wordt extra vergoeding voor counseling gegeven in verband met te verwachten hulpvragen en interventie.
Een vrouw die als nieuwe immigrant in Israël is aangekomen en geconfronteerd wordt met geweld of misbruik is in een bijzondere moeilijke situatie. Ashdod is een stad met 200.000 inwoners en ligt aan de kust van de Middellandse zee. Ongeveer 40 tot 45% van de inwoners bestaat uit nieuwe immigranten voornamelijk uit de voormalige Sovjet Unie en Ethiopië. Een bezoek aan het Ashdod Centrum voor Preventie van Geweld in het Gezin toonde de droeve werkelijkheid, waarmee sommige vrouwen onder deze nieuwe immigranten werden geconfronteerd. Een jonge vrouw waar we mee spraken met trillende handen, had problemen met het maken van oogcontact en struikelde vaak over haar woorden, terwijl ze probeerde haar verhaal te vertellen.
In sommige gevallen is de vrouw niet-joods en heeft vrienden en familie achtergelaten die haar emotioneel, fysiek en financieel ondersteunden. Vaak niet bekend met de wetten die hen beschermen of met de sociale hulp programma’ s die voor hen beschikbaar zijn. Hun echtgenoten dreigen vaak dat zij het huis worden uitgezet en de kinderen moeten achterlaten, als zij willen scheiden.
Eén van de vrouwen vertelde ons onder tranen, ‘Als ik alleen maar eerder over het opvangcentrum had geweten, dan had ik mijn dochter niet bij mijn man achter behoeven te laten en alleen behoeven te vluchten.’
|
Een noodkreet uit een brief aan een rechter van een familierechtbank: ‘Bent u en uw persoonlijke bezettingen ooit in zo’ n omvang misbruikt dat u zich samen met uw bezittingen moest verbergen? Zijn ooit uw belangrijkste bezittingen vernield, zijn sieraden ooit van uw lichaam gerukt, bent u ooit geslagen waar uw kinderen bij stonden, bent u ooit zo vernedert dat u zich terugtrok en opsloot in u zelf en daardoor werd als een schaduw? Bent u ooit gehoond en belette men u ooit om te slapen?’ |
Wij konden een gekwetste en wanhopige vrouw in contact brengen met de liefde van Christenen. Rina trouwde een Joodse man in Roemenië en samen besloten ze om te immigreren naar Israël, ongeveer tien jaar geleden. Hoewel dit niet haar geboorteland was of haar cultuur, koos zij er voor haar familie achter te laten om met haar man mee te gaan naar het land van zijn voorouders. Het is droevig maar het gewelddadige gedrag van haar man jegens haar en de kinderen werd ondraaglijk en dwong haar hem te verlaten. Zij was gescheiden, alleen, met erg weinig inkomsten en werd geconfronteerd met de bittere strijd om de voogdij met zijn vele rechtszittingen, advocaten en maatschappelijk werkers. De rechtbank verlangde dat zij en de kinderen een psychologisch onderzoek ondergingen om vast te stellen aan wie de kinderen moesten worden toegewezen. Rina belde naar ons in haar wanhopig zoeken naar hulp en iemand die haar wilde ondersteunen. Wij konden haar helpen om aan de minimale normen van de rechtbank te voldoen. Psalm 3:4 “ Maar u Heer bent een schild dat mij dekt, mijn eer, en die mijn hoofd opheft.’
Het is onze hoop en verlangen veel meer mishandelde en misbruikte mensen in Israël te bereiken, die anders misschien in wanhoop zouden vervallen en menen dat hun lijden eindeloos is. Het is onze hoop en verlangen dat zij de kracht mogen vinden om door te gaan vanwege de ondersteuning die Christenen geven en die voor hen willen zorgen. We willen ze graag in deze verborgen hoeken bereiken waar vrouwen en kinderen gekwetst zijn, om ze troost te bieden en praktische hulp.
Hulp aan
