|
Van onze voorzitter“Ik, Ik ben het, die u troost. Wie zijt gij, dat gij bevreesd zijt voor een sterfelijk mens, voor een mensenkind, dat als gras wordt weggeworpen; dat gij vergeet de HERE, uw Maker…?” Jes. 51:12 Jesaja moest deze boodschap van God al 700 jaar vóór Chr. aan het volk van Israël doorgeven, nog ver vóór de ballingschap. Tijdens die moeilijke omstandigheden van de ballingschap in Babel waren deze woorden een troost. In Babel regeerde in die tijd koning Nebukadnezar en hij liet een groot beeld maken waar iedereen voor moest buigen. Maar God liet hem voelen wie de machtigste was. Zelfs de grote koning van Babel moest erkennen dat alleen God machtig is. Het volk van God hoefde niet te vrezen voor zo’n koning, want God stond garant voor zijn Woord. In Babel moest men niet vergeten dat de Here hun God en Maker was. zag naar zijn volk om en de volgende generatie ging terug naar Israël en kon de tempel herbouwen. De Woorden van God hebben voor alle tijden iets te zeggen. Wat zou dit troostwoord voor onze tijd kunnen betekenen? De omstandigheden zijn weer ernstig. Hoe zal de oorlogsdreiging aflopen? In Irak wordt nu een andere machthebber, Saddam, als een god aanbeden. Er zijn zelfs mensen in Irak die zich levend offeren voor hem. Wil deze tekst zeggen, dat wij ook nu niet bang moeten zijn voor een mens, maar ons vertrouwen op God stellen? Maar hoe doe je dat? En wat krijgen we voor situatie wanneer hij weg is? Welke machthebber of terreurgroep is daarna aan de beurt, die ons bedreigt en vooral Israël bedreigt? Daarbij moet ik denken aan die andere tekst uit Jesaja: “Want zo zegt de Here HERE, de Heilige Israëls: Door bekering en rust zoudt gij verlost worden, in stilheid en vertrouwen zou uw sterkte zijn...” Jes. 30:15. Dit spreekt over datzelfde vertrouwen stellen in God. Inderdaad, door rust en stilte kunnen we Gods stem horen. Alleen is die rust en stilte in onze tijd een schaars goed. Hebt u het ook zo moeilijk om in de rust van God te zijn? Soms leer ik daarin iets van onze kinderen. Wanneer ik aan ons zoontje denk, dan zie ik hem zijn knuffel pakken, bij zijn mama op schoot klimmen en begint hij te duimen. Zó komt hij tot rust en stilte. Wij als volwassenen, moeten vaak nog leren om te worden als kinderen, om bij onze hemelse Vader tot rust en stilte te kunnen komen. Dan gaat deze tekst verder: in stilheid en vertrouwen, dat is geloof, zal onze sterkte zijn. Dit is een belofte van God, al van 2700 jaar geleden en nog steeds van kracht. Dat ons geloof in God onze kracht is. Uiteindelijk is het namelijk God zelf die zijn volk troost en door deze tijd heenleidt, tot de grote dag van de Messias. De onrust in de wereld zijn de barensweeën van de komst van de Messias! Hij zal zijn volk in de voortdurende rust van God brengen. Jacob Keegstra, voorzitter ICAJ-NL
|
| ||||||||
