Verslag loofhuttenfeestreis 2003

Vrijdag 10 oktober

Boottocht over het meer van Galilea

Tien voor zeven werden we gewekt, heerlijk geslapen. Op naar het ontbijt. Tjonge jonge, sommigen kunnen wat verstouwen zo vroeg. Jacob, stelde voor buiten om 7.45 uur bij elkaar te komen. Dat werd dus 8 uur. Regga Regga. Math.4:12-22 werd voorgelezen: Jezus wandelde langs het meer. Kun je je voorstellen dat we daar nu zitten aan dat meer. De dag werd aan God opgedragen. Met een half uurtje vertraging vertrokken we met de bus richting Tiberias, langs het meer, de longen van Israël. In het meer leven 20 soorten vis, waaronder de Petrusvis. Bij Ginnosar gingen we op de boot. Geen luxejacht, maar een oud houten schip. We kiezen het ruime sop richting Kapernaum, de stad van de Troost. We zijn langs de kerk van "brood en vis" gevaren. Op die plek zou Jezus de zaligsprekingen hebben uitgesproken. Midden op het meer werd de motor van de boot stopgezet. Zoals de discipelen het net aan de andere kant uit moesten gooien. Zo kunnen wij ook nu onze netten aan de andere kant uitgooien. Als het ware een nieuwe verdieping van ons geloof. Een moment van gebed en bezinning. Glorie aan God.

Kapernaum. Ondanks de 'shorts' mochten we het oude historische stadje Kfarnaum binnen. De geboorteplaats van Petrus. We bezochten de resten van een synagoge. Hier zou de plek zijn waar de vier vrienden hun zieke vriend door het dak lieten zakken en Jezus zei: uw zonden zijn u vergeven en hij werd ook genezen.

'Kapitein Roodbaard' houdt Syrie in de gaten

Hierna bezochten we de Brotvermehrungskirche, Tabga voorheen Heptapegon, de zevenbronnen. In de kerk zongen en aantal Aziatische zusters het "Kadosh". Geweldig. Jacob las een gedeelte uit het Woord "de wonderbare spijziging" voor. Jezus had medelijden met de schare. Zij waren drie dagen al bij Hem, en Hij wilde ze niet zonder eten wegsturen. Hij gaf hun het ware voedsel. Jezus vertrok naar Ma'agan. Laten wij er op toezien dat wij het 'juiste voedsel' tot ons nemen. In de loop der eeuwen werden heilige plekken, feestdagen beinvloed door de 'mensheid', waardoor er verkeerde 'geestelijke' waarden aan werden gehecht. Vanuit hier de Golanhoogte op naar de berg Bental, met uitzicht op Syrië. Na de lunch gekeken over het 'tranendal' van een bunker die in 1974 gebruikt werd in de strijd tegen Syrië. Het restaurant wordt 'Koffie Anan" genoemd, koffie in de wolken.

Om 14.00 uur zaten we weer in de bus. En we reden langs een Druzen dorpje, met op de achtergrond de Hermon, richting Banias. Bij Banias bezochten we de grotten van de god Pan ( paniek is hiervan afgeleid) Ceasarea Filippi was koning over dit gebied. Daarvoor was het een plek waar afgoden werden aanbeden. Aan de bosgod Pan werden offers gebracht. Diverse tempels waren tegen de bergrotsen gebouwd. Jezus kwam hier ook, zie Mt.16. Hij vroeg: wie zeggen de mensen dat Ik ben. Sommigen zeiden, Johannes de Doper, andere Elia. Maar daarna vroeg Jezus, Wie zegt gij dat Ik ben? Simon Petrus zei: gij zijt de Christus, de Zoon Gods.

Banias: de grotten van de bosgod Pan

Jezus kwam hier bewust om de afgodendienst ten toon te stellen aan de wereld. Daartegenover stond die belijdenis van Petrus. Petra = rots. De rots waarop de gemeente gebouwd wordt. Dit bezoek sloten we af met het lied: U bent Heer. Vanaf hier weer terug naar de Kibbutz.

Chiel Bohnen

» Vorige dag
» Volgende dag

» Download reisverslag als PDF file (381 kb)
» Overzicht loofhuttenfeest 2003