Het geluid dat over de hele wereld wordt gehoord

Hoe feestelijke aanbidding een beweging in gang zette

Door Chuck King, Muzikaal Director van de ICEJ

Het zijn vaak de kleine zaken van gehoorzaamheid die levens- of wereldveranderend kunnen uitwerken.

Het kleine boekje dat Merla Watson in 1969 in handen kreeg bijvoorbeeld. “Misschien spreekt het je nu niet aan”, zei de oudere vrouw die het haar aanbood, “ maar op een dag zeker wel”. Het boekje was getiteld “Het Loofhuttenfeest”.

Een van de eerste ICEJ loofhutten feesten te Jeruzalem

Tien jaar later in 1979 ging de inhoud van het boekje, dat het bijbelse feest Succot besprak, in vervulling, toen het idee van het vieren van een christelijk loofhuttenfeest in Jeruzalem werd geboren. Merv en Merla Watson waren al begonnen de Hebreeuwse wortels van het Christendom te onderzoeken en te onderrichten en gaven er in hun unieke muziekstijl uiting aan. Dus toen een kleine groep leiders samenkwam om zo’n happening in Jeruzalem op te zetten, een feest dat altijd als “Gods Feest” beschouwt moet worden, had de inspiratie voor de muzikale elementen zich al vastgezet in Merla’s scherpe artistieke geest.

De originele pioniers van het feest zagen een viering voor zich vormgegeven naar David’s Tabernakel, waarin alle artistieke vormen waren samengevoegd op een uitbundige en vreugdevolle manier, echter wel met eerbied en ontzag.

Merla herinnert zich: ”We wilden niet verder gaan zonder mensen uit de Joodse gemeenschap te consulteren”. “Dus gingen we naar onze vriend, Rabbi Peleh, en vroegen hem wat hij van onze ideeën vond”. Hij antwoordde:”Dat is het beste nieuws dat ik ooit gehoord heb – de Talmud leert ons dat in het laatste der dagen heidenen zullen beginnen het Feest te vieren … het betekent dat de Messias voor de deur staat!”.

Ongeveer 400 gelovigen (waaronder vele Zuid-Afrikanen) verzamelden zich in Christ Church in de Oude Stad voor de eerste viering van het Feest. Slechts een jaar later was het aantal meer dan verdriedubbeld en vond de viering plaats in de Anglicaanse Internationale School in west Jeruzalem. Het nieuwtje van dit unieke gebeuren verspreidde zich snel naar het buitenland en uiteindelijk verplaatste het Feest zich naar het Internationale Conferentiecentrum van Jeruzalem, de grootste gehoorzaal van de stad.

Diezelfde viering is uitgegroeid tot Israëls grootste jaarlijkse toeristische evenement, waarbij honderdduizenden gelovigen naar Jeruzalem kwamen sinds het begin 25 jaar geleden. Maar het Loofhuttenfeest is veel meer dan een toeristisch evenement. Het heeft een beweging voortgebracht die letterlijk de wereld omvat en daarbij invloed uitoefent op hoe de wereld aanbidt. Vandaag de dag vinden honderden van zulke evenementen wereldwijd plaats, gebaseerd op de muziek, dans en praal van deze vroege vieringen in Jeruzalem.

Speciale bijbelse gewaden werden bijvoorbeeld vaardig ontworpen door Peta Robinson, die stijlen creëerde die momenteel door honderden Christelijke dansgezelschappen worden nagemaakt vanwege hun schoonheid en praktisch gebruik.

Het toezicht over elementen van feestelijke aanbidding ging uiteindelijk over naar andere begaafde artiesten zoals de familie van Bob en Ramona Dicks en Gerald Rowlands, samen met Valerie Henry en Randall Bane die jarenlang zorgden voor de choreografische en artistieke leiding. Omdat het muzikale onderdeel uitgroeide van een handvol naar een vol orkest, ontstond de roep om een dirigent. Dr.David Johnston uit Sydney, Australië besteeg het podium en leidde het Feest tot nog groter hoogten.

“Het Feest heeft een enorme invloed op mijn leven gehad”, herinnert Dr. Johnson zich, “vooral de ervaring mijn creatieve vaardigheden te gebruiken voor de integratie van uitingen van aanbidding door de kunsten, en om echt in de Heilige Stad te zijn om muziek te maken ter ere van God. “Te bedenken dat ik werkelijk een onderdeeltje was van bijbelse profetie waarbij ik opging naar Sion om onze God te aanbidden in deze laatste dagen”.

“God gebruikte het Feest om mijn hele leven te veranderen”, zegt Claren McQueen, jarenlang de Muzikaal Coördinator van het ICEJ. “Toen ik voor het eerst op het podium klom om te zingen en in de vreugdevolle gezichten keek van over de hele wereld, die allemaal samen aanbaden met een stem, veranderde mijn leven op dat moment! God gaf in mij een opwinding en honger voor de vervulling van Zijn beloften die mij sindsdien hebben geleid!”

Door de jaren heen heeft het Feest gediend als een unieke mogelijkheid om de internationale muzikale bedieningen te lanceren van artiesten als Barry en Betya Segal, Jonathan Settel, Ben en Vera Karlsson, Roy Kendall en de familie Popov. Op het Feest zouden uiteindelijk andere gevestigde artiesten optreden zoals Todd Farley en “Mimeistry”, Steve Fry, Ricky Skaggs en Paul Wilbur die muziek opneemt voor Integrity Hosanna, om maar een aantal te noemen.

Het is opvallend dat terwijl de beweging om de Davidische lofzang en aanbidding te herstellen plaatsvond hier in Jeruzalem, de wereldwijde trends in hedendaagse lofzang en aanbidding in de Kerk ook een vlucht nam in de tachtiger jaren. Liederen met thema’s als Messiaans herstel zoals “ The Lord is Building Jerusalem” en “The God of Israel is Mighty” werden in die tijd geschreven, waarbij kerken over de hele wereld kennismaakten met de nieuwe winden van aanbidding die ook in Israël waaiden.

Spirituele parallellen kunnen zelfs verder terug worden gevonden. In de jaren zestig bracht Roberta Hromas groepen naar de Vijver van Siloam voor een ceremonie van een plengoffer – een integraal onderdeel van het oude Feest. Graaf wat dieper en u zult ontdekken dat haar vader, Charles Parham, een belangrijk leider was van de Azusa Street Revival aan het begin van de twintigste eeuw die de oorsprong was van de hedendaagse Charismatische Pinksterbeweging. Nu, bij de viering van het honderdjarig bestaan van Azusa Street in Los Angeles in april 2006, zal het ICEJ aanwezig zijn om die historische bijeenkomst op te sieren met een nieuw begrip van Israëls profetische bestemming in muziek, drama en verkondiging van het Woord. De musical Het Verbond over Gods trouw aan zijn volk, zal dan ook worden opgevoerd.

Chuck King

Iedere durende bediening moet de uitdaging aangaan om op moderne en relevante manieren het evangelie te brengen. Terwijl veel “traditionele” elementen blijven, lijkt en klinkt het Feest vandaag anders dan tweeëneenhalf decennium geleden. Toch bestaat nog steeds de originele visie van een “hoge standaard van aanbidding” geleid door gezalfde en vaardige musici en zangers. Degenen die vandaag de aanbidding leiden kunnen slechts terugkijken in dankbaarheid naar de solide basis die gelegd werd door hen die aan de wieg stonden van het Christelijke Viering van Succot – om hele nieuwe generaties te raken totdat Zijn Koninkrijk komt!

Chuck King schreef dit artikel naar aanleiding van de 25e verjaardag van de Christelijke viering van het Loofhuttenfeest (oktober 2005).