Solidair in de vuurlinie

Een van de belangrijkste opdrachten van God aan de Internationale Christelijke Ambassade is om in Israël aanwezig te zijn om daar het volk te vertroosten. Onze aanwezigheid in Israël, met meer dan 60 full-time werkers (plus hun families), opent vele deuren om Gods genade voor Zijn volk handen en voeten te geven. Toen vele westerlingen vertrokken uit Israël, bijvoorbeeld na het begin van de intifada of de dreigende golfoorlog, bleven de medewerkers van de ICAJ in Israël. Onlangs werden we weer bepaald dat onze solidairiteit met de bevolking van Israël niet altijd zonder gevaar is.

Bus opgeblazen in spits Jeruzalem: 10 doden

Door Nicole Schiavi

De totaal vernielde bus

27 januari 2004 - Een verwoestende zelfmoordaanslag in het centrum van Jeruzalem eist tenminste tien doden, 45 gewonden en een geraamte van wat eens de volgepakte bus was op dinsdag morgen. Twee medewerkers van de Internationale Christelijke Ambassade Jeruzalem waren onder de gewonden - één ernstig - en drie anderen kwamen, onmiddellijk na de explosie, op de plaats van het onheil aan om de slachtoffers te helpen.

Het dak van de bus was eraf geblazen, de ramen en de zijkanten vernield, en de kracht van de explosie slingerde delen van de bus in de woningen en op de nabijgelegen daken. De bom, die door beambten werd omschreven als een 'zeer, ja zeer krachtige,' schokte de stad, die onder een dunne laag vernis van kalmte tot rust was gekomen sinds de laatste aanslag op 9 september 2003.

Svetlana Milchiker, een staflid van de ICAJ, zat twee ramen verwijderd van de 'zelfmoordenaar'. Zij had een hoofdwond, zat onder het bloed, was op vele plaatsen gekneusd en haar haar was verschroeid. 'Eerst was het donker en kon ik niets zien,' zei ze, terwijl zij de aanslag beschreef op haar ziekenhuisbed. 'toen zag ik mijn armen ver van mij verwijderd en ik kon ze niet bewegen.'

Daarna probeerde Svetlana via het raam de bus te verlaten. Het staflid van de ICAJ Jim Schutz, die vlak bij de plaats van de aanslag woont, vond Svetlana een aantal minuten na de explosie. 'Ik was geschokt haar daar te zien,' zei hij. 'Ik zette haar neer en bad voor haar. Er was overal glas en bloed.' De bus van lijn 19 heeft als start- en eindpunt een ziekenhuis. Er werd gezegd dat er veel school kinderen en oudere mensen in zaten.

De politie woordvoerder Gil Kleinman zei dat de 'zelfmoordenaar', een Palestijn uit Bethlehem, probeerde achter in de bus te komen voordat hij de spijkerbom, die 6 tot 7 kilo woog, tot ontploffing bracht. De Palestijnse autoriteit bevestigde dat de pleger van de aanslag een Palestijnse politieman was. Hij droeg de bom in een tas.

Kleinman ging voorbij aan de bezorgdheid over het feit dat de aanslag plaatsvond één blok verwijderd van de ambtswoning van premier Sharon. 'Zij proberen alleen maar onschuldige mensen te vermoorden,' zei Kleinman. 'Dit is een ander voorbeeld van hoe de Palestijnen de Israëliërs in hun steden tot doel maken', zei David Baker, een regeringswoordvoerder die op de plaats van de ramp aanwezig was. Israëlische politici grepen de gelegenheid aan om de noodzaak van het veiligheidshek te verdedigen die wordt gebouwd en die nu het anti terreur hek wordt genoemd.

'Israël zal doorgaan met het uitroeien van terroristische elementen en doorgaan met de bouw van het anti terreur hek,' zei Daniël Seaman, woordvoerder van de premier. 'Wij krijgen elke dag 30 tot 50 meldingen dat er een aanslag zal worden gepleegd. Wij zijn in staat om de meeste hiervan te voorkomen. Vandaag hadden we geen succes.'

Jonathan Peled van het ministerie van Buitenlandse Zaken zei dat Israël niet direct zal terugslaan, maar door zal gaan met zijn veiligheidsmaatregelen, waaronder de bouw van het veiligheidshek.

Peled was er ook snel bij om te zeggen dat het moment van de aanslag niet in verband gebracht kon worden met de uitwisseling van gevangenen met de Hizb'Allah die voor vandaag gepland was. Israël gaat hiermee door ondanks de aanslag. 'De timing hangt alleen af van het moment waarop de 'zelfmoordenaar' besluit om zichzelf op te blazen,' zei Peled. 'Wij beschuldigen, in de eerste plaats, de Palestijnse autoriteit en hun leiders ervan dat zij het terrorisme niet bestrijden en geen druk uitoefenen op de Palestijnse samenleving om hiermee te stoppen.'

Shiri Savola, een ICAJ staflid uit Finland, bevond zich twee huizenblokken verderop toen zij de explosie hoorde en het bloedbad rook. Zij rende naar de plaats des onheils waar zij een andere vrijwilliger van het ICAJ zag, Rita Krais. Rita was net uit de bus gestapt voordat hij explodeerde. Zij was door rondvliegend glas geraakt aan de achterkant van haar hoofd.' 'De bus lag in stukken,' zei Shiri.' Het hele dak was eraf - ik weet niet of Sveta nog in leven is.'

'Lichamen waren uiteengereten; één van de lichamen was tegen een muur geslingerd. Ik zag alleen zijn lijf, geen hoofd en geen benen.'

Grace Roth, een religieuze Jodin die een half jaar geleden emigreerde van New York naar Jeruzalem, hoorde de ontploffing vanuit haar appartement en ging naar de plaats van het ongeluk. 'Het enige wat ik zag was een jongen die op een stoel in de bus zat,' zei zij. 'Hij was dood.' Dit was de tweede keer dat zij bij de nasleep van een bomaanslag betrokken was in de korte tijd dat zij hier woonde. 'Dit is beangstigend en verschrikkelijk,' zei ze, geschokt door de tragedie. 'Je wilt iets doen voor iemand maar je kunt niet.'

Eli Beer, coördinator van de vrijwilligers van de ambulance dienst van Maged David Adom (= Israëlische Rode Kruis), zei dat sommige mensen meer dan 20 meter van de bus waren weggeslingerd. Beer zelf had een neef die gedood was bij een andere aanslag op een bus in juni. Hij is bang om naar plaatsen als deze te moeten, omdat hij vreest dat hij een ander familielid moet behandelen. 'Ik ben bang om naar hun gezichten te kijken,' zegt hij. 'Het is niet gemakkelijk iemand te zien die je kent.'

De buschauffeur, die overleefde, zei dat hij geen enkel verdacht persoon de bus in heeft zien komen, aldus de Israëlische radio. Sinds september 2000, is één chauffeur van de Egged bussen gedood en ongeveer 25 zijn er gewond. De ICAJ bewees tijdens het Loofhuttenfeest in oktober 2003 eer aan de buschauffeurs van de Egged omdat zij zich bevinden in de 'frontlinies' van de intifada.

Hizb'Allah prees de bomaanslag op hun website en de Palestijnse autoriteit was slap in het veroordelen van de aanslag. Het hoofd van de Palestijnse onderhandelaars Saeb Erekat zei alleen dat de Palestijnse autoriteit iedere aanslag op onschuldige burgers veroordeelt, of het nu Israëliërs of Palestijnen zijn. Dit was de tweede explosie dichtbij de ambtswoning van de premier. De eerste vond plaats op 5 maart 2002 bij het café 'Moment' ongeveer 50 meter vanaf de bus. Toen vielen er 13 doden.

Dit was de 28e zelfmoordaanslag in Jeruzalem sinds september 2000, waarbij 152 doden vielen en 1051 gewonden, waarbij niet de slachtoffers van vandaag zijn meegerekend, aldus Kleinman.

Meer over de 2 ICAJ-medewerkers

Door Wim van der Zande:

31 januari 2004 - Inmiddels zijn jullie allemaal wel op de hoogte van de bomaanslag in bus 19 hier in Jeruzalem maar wat velen van jullie waarschijnlijk niet weten is dat dit keer het een "close call" was voor een aantal vrijwilligers van de Ambassade.

Twee van hen zaten in bus 19 en een paar waren erg dichtbij. Een van twee die in die bus zaten was net op de halte uitgestapt en liep in de rijrichting van de bus toen de ontploffing plaats vond en zij werd aan het hoofd verwond door materiaal van de bus en glas maar mocht na behandeling in het ziekenhuis dezelfde dag nog naar huis.

De ander was blijven zitten en hoewel zij in de buurt van de persoon zat die zichzelf opblies, is zij op wonderbaarlijke wijze gespaard gebleven, hoewel wel met glasstukken in haar schedel en natuurlijk problemen met haar gehoor. Zij werd geopereerd maar is verder in goede conditie en kon diezelfde dag nog interviews afgeven. Ze moet nog wel voor observatie in het ziekenhuis blijven voor eventuele mogelijke complicaties die zich alsnog kunnen voordoen.

Op de Ambassade hadden verschillende mensen de klap gehoord en waren meteen naar de radio gaan luisteren en even later werden we bijelkaar geroepen om met elkaar te checken of we allemaal veilig waren. En dat is even geen makkelijke klus omdat het nog voor werktijd was die dag.

Twee personen waren dichtbij de bus en konden meteen helpen en dat was al een wonder op zich en ook anderen waren min of meer in de buurt toen het gebeurde.

Maar na redelijk korte tijd hadden we een overzicht van het geheel en hebben we verder gebeden voor de hele ernstige situatie in verband met deze explosie waar dus in totaal 10 mensen bij omkwamen en zo'n 50 gewond werden waarvan 11 zeer ernstig.

Dit artikel is afkomstig van de Middle East Digest. De (Engelstalige) email nieuwsservice van de ICAJ verzorgt vanuit Jeruzalem. Klik hier voor meer informatie.