Hongerige Palestijnen richten hun boosheid op hun terreurgroepen

3 februari 2003 - 'We zijn het zat. De situatie kan zo niet doorgaan,' schreeuwde Suhailah Jaber, een 35 jarige moeder van zes kinderen, naar een Israëlische soldaat bij de wegversperring van Kalandiya ten zuiden van Ramallah.

Terwijl de Israëlische Minister van Defensie Shaul Mofaz aanvankelijk had gesproken over een versoepeling van de reisbeperkingen en afzettingen tijdens het moslimfeest van Id al-Adha, herriep hij deze order nadat drie 'zelfmoord' bommenwerpers waren onderschept gedurende het weekeinde, toen zij onderzochten hoe zij de versoepelde reisbeperkingen konden gebruiken om een serie dodelijke aanvallen in Israël te ontketenen.

Volgens de woensdag uitgave van de 'Jerusalem Post', wordt de bitterheid en haat van Jaber gedeeld door veel Palestijnen bij de afzetting van de Kalandiya wegversperring, die hoopten hun familie in Jeruzalem te mogen bezoeken tijdens de feestdagen. De meeste richten hun boosheid op Israël die zij zien als degene die de meerderheid straft voor wat de minderheid doet.

Wanneer een Israëlische soldaat Jaber in overweging geeft dat zij haar klachten moet richten tot de terreurgroepen die nu zowel de Israëlische als Arabische bevolking in gijzeling houden, schreeuwt ze terug, ' Naar de hel met Hamas, naar de hel met Fatah en naar de hel met Arafat en Sharon beide. We willen alleen maar leven zoals alle mensen.'

Afgezien van wie de schuld heeft, de Palestijnse woordvoerder, Saeb Erekat spreekt - tenminste op dit ene punt- de waarheid, wanneer hij de toestand van het Palestijnse volk beschrijft als 'een menselijke catastrofe.'

Precies deze week deelt de VN hulporganisatie UNWRA , die verantwoordelijk is voor de infrastructuur in de gebieden, mee dat meer dan een miljoen Palestijnen worden bedreigd met voedselgebrek tenzij Westerse regeringen hun hulpprogramma 's versnellen. Maar de Westerse landen, in beslag genomen door de noodzaak extra kosten te moeten maken voor een tweede Golf oorlog, zijn traag in het geven van hulp.

UNWRA ,de grootste vertegenwoordiger van de VN in het Midden Oosten en één van de grootste hulporganisaties, is tevens een moeras met een ingewikkelde geschiedenis van controverses en verspilling.

Israël heeft UNWRA ervan beschuldigd dat het weigert te erkennen dat er sprake is van buitensporige terroristische activiteiten in Palestijnse gemeenschappen en dat het sinds de beginjaren 1950 meegedaan heeft aan de antisemitische ophitsing in zijn scholen en dat het misbruik van zijn faciliteiten gedoogd. Israël beschuldigt UNWRA er ook van dat het samenwerkt met onverzoenlijke Arabische staten om het vluchtelingenvraagstuk sinds de crises van 1948 bewust in stand te houden, liever dan te zoeken naar een oplossing en daarmee een actief broeinest van anti Israël radicalisme en extreme armoede in de West Bank en Gaza in standhoudt.

Des al niettemin meer dan een miljoen Palestijnen lijden al onder de economische ineenstorting, groeiende werkloosheid en ondervoeding die te vergelijken is met die van Kongo, en zij worden nu bedreigd door voedsel tekorten.

Israël stelt vierkant Arafat voor deze zaken verantwoordelijk daar hij door het lanceren van de gewelddadige intifada vooral zijn eigen volk schade heeft berokkend. In 2000 werkten er vanuit Gaza dagelijks 70.000 mensen in Israël. Nu mogen er nog slechts 15.000 per dag Israël binnen. Aan de andere kant verstrekte UNWRA in 2000 aan 11.000 mensen voedsel nu is dat meer dan 700.000.

Aqil Abu Shammala, die hoofd is van de VN Sociale Dienst in Gaza, vertelde de Londense krant de 'Guardian' dat het resultaat een snelle toename van de armoede is.

'We hadden veel dingen: auto 's, meubels, reizen. We hadden 5 tot 6 goede jaren,' zegt hij. Vanaf het begin van de intifada werd stap voor stap het werken in Israël niet meer toegestaan. Mensen werden gedwongen hun spaartegoeden aan te spreken. Maand na maand teerden zij in op hun spaargeld.'

Terug naar de wegversperring bij Kalandiya. Winkelier Abdel Kadar uit Ramallah, 28 jaar, is niet te bang om lucht te geven aan zijn boosheid over de Palestijnse Autoriteit, de terreurgroepen en de Arabische wereld.

'Het Palestijnse volk lijdt zelfs op de meest heilige dag en niemand kan het iets schelen,' zegt hij. 'Ik denk dat Hamas, de Islamitische Jihad ons een pauze moet gunnen. We moeten weer adem kunnen halen.'

Abu Snaineh, een vader van vijf kinderen gaat verder. 'Het Palestijnse volk is het enige moslimvolk in de wereld dat wordt belet hun feest te vieren,' zegt hij. 'Ik geeft niet zozeer de schuld aan Sharon en Mofaz als wel aan Arafat en Hamas.'

Dit artikel is afkomstig van de Middle East Digest. De (Engelstalige) email nieuwsservice van de ICAJ verzorgt vanuit Jeruzalem. Klik hier voor meer informatie.

Loofhuttenfeest 2012