Amerikaanse State Departement wast Palestijns regime alweer schoon.

10 oktober 2002 - Het nieuwste 'International Religious Freedom' rapport, is het meest recente voorbeeld van Amerikaanse State Departement bureaucraten, welke elk contact met de werkelijkheid zijn verloren. Het rapport dat deze week aan het Amerikaanse Congres is aangeboden, portretteert de Palestijnse Autoriteit als religieus tolerant, terwijl Israëls levendige democratie wordt afgedaan als een onderdrukkende theocratie.

Het jaarlijkse rapport is in 1998 ingesteld door het Congres en registreert het officiële en semi-officiële schendingen van de religieuze rechten van minderheden door staten in meer dan 190 landen wereldwijd. In het 15 pagina's tellende hoofdstuk over Israël en de PA worden beiden geprezen voor hun algemeen respecteren van de vrijheid van Godsdienst. Maar terwijl de PA in het kort wordt behandeld in positieve bewoordingen, richt het overgrote deel zich in kritische bewoordingen op Israël.

Volgens het rapport, 'respecteert de PA in zijn algemeenheid de religieuze vrijheid'. Het 'probeert om goede relaties te bewerkstelligen tussen religieuze leiders', en het 'zet zich ervoor in om goede relaties op te bouwen met de Christelijke gemeenschap'. Dit terwijl het voorbij gaat aan de algemeen voorhanden zijnde voorbeelden van het misbruik van religieuze vrijheid door de PA, wordt Israël weergegeven als een land dat 'met discriminerende wetgeving en beleid verschillende religieuze groepen benadeeld'.

Verschillende experts op het gebied van Godsdienstvrijheid doen het rapport af als waardeloos omdat het sterk vooringenomen en misleidend is. Het ondergraaft president George W. Bush eigen oproep tot democratie in deze regio, zeggen ze.

Het rapport bevat ook beschamende fouten en weglatingen. Het vermeld, als voorbeeld, dat 20 mensen waren gedood tijdens de Paas-seder zelfmoord aanslag op 27 maart 2002 te Netanya, en niet het werkelijke aantal van 29 doden. Het stelt bovendien dat de PA de reparatie van Jozefs Graf heeft betaald nadat deze tijdens rellen in Nablus (het Bijbelse Sichem) ernstig was beschadigd, maar het vergeet te melden dat deze reparatie bedoeld was om het Joodse heiligdom te veranderen in een moskee.

Naast de meest duidelijke weglatingen, is nergens ingegaan op de rol die de PA speelt in het aanmoedigen van zelfmoord acties en andere vormen van martelaarschap en jihad terrorisme tegen de Joden. Er is bijvoorbeeld geen enkele verwijzing naar de openbare oproep van het hoofd van de PA, Yasser Arafat, aan moslims wereldwijd om 'joden te doden tot de Dag des Oordeels'.

Ook weggelaten is de gewelddadige poging van agressieve moslims om een grote moskee te bouwen welke de Aankondigingskerk te Nazaret moest overschaduwen. Tevens missen we de ontheiliging van de Geboortekerk te Betlehem, afgelopen lente door Palestijnse officials en Moslim militie.

Overduidelijke antisemitische propaganda in de officiële PA pers wordt geminimaliseerd tot een enkele paragraaf waarin kritiek wordt geuit op 'de retoriek van sommige Joodse en Moslim religieuze leiders', welke het als 'hard en soms oproepend tot geweld' omschrijft. Het Palestijnse geweld tegen pelgrims, welke willen bidden bij Rachels Graf in Bethlehem en bij het Graf van de Aartsvaders te Hebron, wordt slechts summier genoemd.

Het rapport maakt ook geen melding van de slechte behandeling, door de PA, van zijn eigen Arabisch Christelijke minderheid. Er zijn aanhoudende berichten dat Moslims Christelijke meisjes in het gebied rond Bethlehem onder druk zetten om een Moslim man te trouwen om zo te voorkomen dat zij de traditionele bruidschat moeten betalen aan de familie een Moslim bruid. Helaas is dit mede een gevolg van het fijt dat meer dan 60% van de Palestijnse Christenen reeds is gevlucht naar het buitenland om te ontkomen aan Moslim onderdrukking. Diegenen welke blijven zijn bang en accepteren in stilte de Moslim overheersing.

Verschillende experts zeggen dat het gebrek aan toegang tot de PA en het gebrek aan transparantie wel eens de oorzaak kunnen zijn geweest dat dit rapport vrijwel stil is over zowel antisemitisme als antichristelijke acties in de gebieden van de PA. Daarentegen stelde Israëls democratie het State Departement in staat om kritiek te kunnen leveren op elk beweging van Israël.

» Rapport 'International Religious Freedom' over Israël en PA

Dit artikel is afkomstig van de Middle East Digest. De (Engelstalige) email nieuwsservice van de ICAJ verzorgt vanuit Jeruzalem. Klik hier voor meer informatie.