Eredienst: Waar gaat het naartoe?

Ik herinner me nog de extreme verveling en de volkomen voorspelbaarheid van de diensten uit de tijd toen ik als kind opgroeide in een traditionele kerk, maar ook de ontdekking van de charismatische vernieuwing. Ah, .. ik herinner me nog de opwinding en spanning bij het zingen van nieuwe liederen - die frisse, eenvoudige, directe, toegankelijke liederen - die op de een of andere manier het gevoel overbrachten van de tegenwoordigheid van God onder zijn mensen. Ik moet echter bekennen dat ik me tegenwoordig vaak diep teleurgesteld voel over onze erediensten. Ik denk veel na over de huidige erediensten waarbij ik ervaar dat ze vervelend voorspelbaar zijn geworden. Je kunt ze nou niet bepaald “door de Geest geleid” noemen, want als er één ding is dat ik van de Heilige Geest weet, is het wel dat Hij noch vervelend, noch voorspelbaar is.

Ds. Graham Jefferson

Als kinderen en baby’s “volmaakte eer kunnen betonen”, zoals staat in de Schriften, dan kan het toch niet moeilijk zijn? De vraag is: kunnen we terugkeren naar meer eenvoud in de eredienst, zodat we daadwerkelijk teruggaan naar het hart ervan?

Waar wordt voor het eerst het woord “muziek” genoemd in de bijbel? In het boek Genesis 4: 17 – 21. Jubal, waarschijnlijk uitgesproken als “Yuval”, was de voorvader van alle musici die de harp en de fluit bespelen. Ook het Hebreeuwse woord voor ram is daarmee verwant en de ramshoorn werd in Israël gebruikt om het jubeljaar aan te kondigen. In het jubeljaar werden slaven vrijgelaten, schulden kwijtgescholden en land teruggegeven aan haar oorspronkelijke eigenaars. Het was een jaar van viering en feestgejuich; daarom heeft de eerste vermelding van muziek in de bijbel te maken met vergeving, vrijheid, vrijlating, jubel en viering. Als we God muziek aanbieden, dan moet het zowel een uiting zijn van onze vrijheid en onze hoop op meer vrede.

De eredienst moet dus, mijns inziens, een belangrijk element van muziek en zang hebben, maar is teveel uit balans geraakt.

De eerste keer dat “eredienst/aanbidding” genoemd wordt in de bijbel is in Genesis 22 in het bekende verhaal over Abraham en het offer van zijn zoon Isaäk. “Toen Abraham op de derde dag zijn ogen opsloeg, zag hij die plaats in de verte. En Abraham zeide tot zijn knechten: Blijft gij hier met de ezel, terwijl ik en de jongen daarginds heengaan; wanneer we hebben aangebeden, zullen wij tot u terugkeren.” (Gen. 22:4–5)

We weten allemaal hoe dit verhaal verder loopt. Het interessante is dat weinigen dit zouden aanmerken als eredienst/aanbidding, omdat we hier niets zien wat op een eredienst lijkt.

Geen gemeente, geen gebeden, geen bijbellezingen, geen muzikanten, geen liederen, geen voorganger, geen leraar. Er is niet eens een overheadprojector…! Hoe kan dit een eredienst zijn?

Toch was Abraham bezig met een eredienst. Hier kunnen we van leren. Bijvoorbeeld dat verering van God voortkomt uit een persoonlijke relatie met Hem. Abrahams reis naar de berg Moria om zijn zoon te offeren komt voort uit zijn persoonlijke omgang met God. Abraham heeft geleerd de stem van God te verstaan.

Hij was een man die een intieme relatie met God had en ook sprak met de Almachtige. De kwaliteit van onze relatie met God heeft direct te maken met de kwaliteit van de eredienst.

Als u geen ervaringen hebt met God en er dus geen intieme ontmoetingen met Hem zijn in uw leven, dan hebt u misschien weinig bij te dragen aan de eredienst. Eredienst en aanbidding moeten persoonlijk en privé zijn, voordat ze gezamenlijk en openbaar kunnen zijn.

Bovenstaande is een samenvatting van een seminar door Ds. Graham Jefferson tijdens het Loofhuttenfeest 2002. Om bandjes te bestellen van het Loofhuttenfeest, neem a.u.b. contact op met ons kantoor.