De Feesten Des Heren

Israël's feesten onderscheiden zich van de feesten van de andere volken. Zij zijn de Feesten des Heren. Door God zelf ingesteld om samen met zijn volk tijd apart te zetten. Gezette tijden om te rusten, feest te vieren en stil te staan bij hetgeen Hij heeft gedaan. Door de voorschriften van de feesten heen wilde God zijn volk bekend maken wie Hij is.

Onze God is de Heer van de oogst, die ons overvloedig vrucht wil geven. De ICAJ heeft als een van haar taken het Lichaam van Christus te onderwijzen over het profetische belang van haar joodse wortels. Door een beter begrip van de Feesten des Heren kunnen we komen tot een verdieping van ons geloof en tot meer vrucht. Om die reden willen we -aan het begin van het joodse nieuwjaar- starten met een serie:  "de Feesten des Heren".

Rosh Hashana

De Dag van de Bazuinen (Yom Teruah) is een van de zeven dagen in het jaar waarop er een heilige samenkomst moest zijn (Leviticus 23). Dit is uitgegroeid tot het Feest der Bazuinen op de 1e dag van de 7e maand, als teken dat de Grote Verzoendag naderbij komt. Dit feest is tevens het joodse nieuwjaarsfeest, of Rosh Hashana. Leviticus 23 geeft niet precies aan waarom dit een gedenkdag is. Velen geloven dat God op deze dag is begonnen met de schepping. Maar ook dat God een ram aanbood toen Abraham zijn zoon Izaäk moest offeren (Genesis 22). In de synagoges wordt op deze dag de geschiedenis van Abraham gelezen: Abraham als vader van alle gelovigen!

Deze feestdag begint met nieuwe maan, als teken van omkering of nieuw begin. Alle andere feestdagen beginnen met volle maan, halverwege de maand. De Dag der Bazuinen wordt ook wel genoemd de Dag van Gericht of Dag van Herinnering. Hierdoor komt de terugkeer tot God (tesjoeva) centraal te staan in het denken van het volk. Op deze dag wordt er op de Sjofar geblazen, een vreugdevol geluid gemaakt voor de Heer, de Koning (Psalm 98:6). Ná deze Dag der Bazuinen volgen tien dagen tot Grote Verzoendag.

Deze dagen van inkeer zijn de dagen van zelfonderzoek (chesbon hanefesj). De ontzagwekkende dagen (jamiem noraiem) worden desondanks vreugdevol gevierd, met vertrouwen naar de toekomst. Door zelfonderzoek wordt het eigen falen onder ogen gezien, zonder angst voor uitstoting uit de gemeen-schap. Men realiseert zich dat de gemeenschap pas functioneert wanneer een ieder zijn plaats inneemt. 

Yom Kippur

De Grote Verzoendag, of Yom Kippur, is de belangrijkste sabbath van het jaar. Tussen Rosh Hashana en Grote Verzoendag liggen tien dagen van inkeer, om je zonden te belijden en het goed te maken met je medemens (Micha 7:19). Daarom is er aan het eind van de Nieuwjaarsdag een ritueel bad, zodat God de zonden kan afwassen en wegdoen in de diepten der zee. De Grote Verzoendag is de dag van nationale reiniging. Zoals bij Rosh Hashana de terugkeer of omkeer (tesjoeva) centraal staat, zo staat bij Yom Kippur het begrip verzoening (kappara) centraal.

Op Grote Verzoendag kwam de Hogepriester het Heilige der Heilige binnen in een wolk van ontstoken wierook, als teken van gebed dat tot God werd opgezonden (Psalm 141:2). Hierbij werd de Naam des Heren aangeroepen, YHWH. Slechts eenmaal per jaar gebeurde dit. Voordat de Hogepriester het Heiligdom binnen ging moest hij zich eerst wassen, en na afloop eveneens (Leviticus 16:4,24). Aäron moest zijn hogepriesterlijk gewaad afleggen en een linnen lijfrok aandoen, als heilige klederen. Na afloop deed hij zijn klederen van schoonheid en glorie weer aan. De Hogepriester waste zich op deze dag in totaal vijf maal geheel en tien maal alleen zijn handen en voeten. Op deze dag noemt de Hogepriester de Naam des Heren tien maal. Wanneer de mensen de Naam hoorden, wierpen zij zich op hun aangezicht uit respect voor God.

Er worden tegenwoordig twee Torah-gedeelten (parasjot) gelezen op deze dag, namelijk. Leviticus 16-18 en 19-20. Hierbij wordt de verzoening uit hoofdstuk 16 verbonden met conflictoplossing tussen mensen uit hoofdstuk 19. Het herstellen van de relatie tussen God en mens heeft consequenties voor de relatie tussen mensen onderling. Ook wordt dan als feestrol het boek Jona gelezen. Bij de afsluiting van de liturgie wordt er gebeden of men ingeschreven mag worden in het Boek des Levens (Daniël 12:1).

Sukkoth

Het Slotfeest in de 7e maand is het Loofhuttenfeest, of Sukkoth (Leviticus 23:33-34). Dit feest heet naast Loofhuttenfeest ook wel Feest van De Inzameling: inzameling van de fruitoogst (Exodus.23:16). Dit Feest wordt ook wel kortweg het Grote Feest genoemd. Het woord Sukkoth of Loofhut verwijst naar de Tabernakel, de tent der samenkomst, (Leviticus 23:34). De Loofhut werd gemaakt van palmtakken, wilgen, mirte en olijftakken, als teken van overwinning, wenen, vreugde, zalving. Dit was het grootste feest van het jaar, waarbij de armen, weduwen, levieten en vreemdelingen meedeelden in de zegen (Deuteronomium 16:9-16). Dit feest herinnert het volk eraan, dat het in loofhutten woonde tijdens de woestijnreis vanuit het land Egypte.

Het Loofhuttenfeest is het Grote Feest, als afronding van de feesten. Dat de feesten tot een afronding of volheid komen in zeven maanden tijd, verwijst naar de week die in zeven dagen tot een volheid komt. Dit Feest heeft als doel: de heiligheid van God. Wanneer alle volken zullen komen tijdens dit Feest voor het aangezicht van God en op alle bellen van de paarden zal staan: de Here heilig, en op alle potten zal staan: de Here heilig (Zacheria 14). De volheid van dit 7e feest zal overlopen in het Rijk van de Messias.

Tegenwoordig vieren de Joden dit feest met de loofhut, lulav en etrog. De lulav is een bundel van een palmtak, mirte en wilg. De lulav is een teken van de woestijnreis van het volk Israël. De etrog is een vrucht van het beloofde land.

Er zijn vanuit het Nieuwe Testament vele verwijzingen van Jezus naar het Loofhuttenfeest. Zoals in Johannes 7:37 waar Jezus tijdens de laatste dag van het Feest zegt: "Wie in Mij gelooft, stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien." En op de slotdag van het Feest zegt Jezus in Johannes 8:12, "Ik ben het Licht der wereld". Dit zijn duidelijke aanwijzingen van Jezus, dat Hij de Messias is waar men met het Loofhuttenfeest naar uitziet en dat God eenmaal bij ons zal wonen (tabernakelen).

Simchat Torah

Aansluitend op de acht dagen van het Loofhuttenfeest volgt Simchat Torah. Op deze dag wordt de lezingencyclus van de torah afgesloten en wordt er opnieuw gelezen uit Genesis 1. Zo gaat de lezing van de Torah altijd door. Op Simchat Torah is men gewend om met de Torah-rollen te dansen. Bij het Loofhuttenfeest is er een extra gebod: 'heb daarbij enkel vreugde'. Dit komt tot uiting in de vreugde om de onderwijzing van God.