Romeinen 9-11

Paulus' boodschap aan de heidenen

Dr. David Pawson

In hoofdstuk 11 zijn we aangekomen bij de reden waarom Paulus de hele brief aan de Romeinen schreef. Het is de climax van de hoofdstukken 9-11, ook de climax van hoofdstuk 1-11 en van de hele brief (1-16).

Paulus gaat nu het probleem onderhanden nemen, wat hij tot hier toe heel wijs en voorzichtig heeft opgebouwd. Het probleem is: de arrogantie van de heidenen en hun minachting voor de Joden, zowel de gelovige als de niet gelovige Joden. Het zaad van het antisemitisme, het zaad van de vervangingstheologie, dat is Paulus' voornaamste zorg.

Als hoofdstuk 10 het laatste hoofdstuk zou zijn, dán is de vervangingstheologie de juiste conclusie. In hoofdstuk 9 zegt Paulus immers: 'niet alle Joden zijn Israël….' . En inderdaad, als we ophouden bij hoofdstuk 10, dan is er geen plaats voor het Loofhuttenfeest en zitten wij als 'christen-zionisten' op het verkeerde spoor.

Uit hoofdstuk 9 en 10 blijkt dat het Joodse volk het volk van God was en dat God zich nu eerder inlaat met ons als niet-joden dan met hun als joden. Dat is de conclusie van de hoofdstukken 9 en 10. Maar zoals gezegd: Paulus hield niet op bij hoofdstuk 10. Hoe wijs en bekwaam is Paulus. Het is net alsof hij de gelovigen uit de heidenen tot hier toe heeft aangemoedigd in hun denken, maar nu gaat hij dat aanvechten……..

De kerk heeft haar Joodse wortels uitgeroeid door in haar denken te stoppen bij hoofdstuk 10. Heel vroeg al besloot de kerk de Joodse kalender te negeren en een eigen christelijke kalender in te voeren en het Paasfeest te scheiden van het Joodse Pesach. Het Oude Testament werd behouden en er ontstond een probleem met de beloften en profetieën inzake Israël. Wat deed de christelijke kerk daar toen mee? De kerk eigende zich die toe. Zij stal als het ware alle beloften van de zegeningen, maar eigende zich niet één van de beloften aangaande de vervloekingen toe.

Dat klinkt een beetje bevooroordeeld is het niet? Toch is dat wat de kerk deed. Vanuit deze gedachtegang vinden we in sommige versies van de King James vertaling kopjes boven de hoofdstukken uit de profeten van het Oude Testament. Wanneer er bijvoorbeeld sprake was van een beloofde zegening voor Israël, dan stond er: 'Zegeningen voor de kerk' en wanneer de belofte een vloek inhield voor Israël, stond er: 'Vervloekingen over Israël'.

Zo heeft de kerk haar Joodse wortels uitgeroeid. Wanneer zij ook hoofdstuk 11 had gelezen en bestudeerd, dan zou zij dat nooit gedaan hebben. In dit hoofdstuk richt Paulus zich duidelijk tot de gelovigen uit de heidenen in Rome. Drie keer zegt hij in dit hoofdstuk, 'Ik spreek tot jullie gelovigen uit de heidenen. En ik berisp jullie voor jullie arrogantie, dat je denkt beter te zijn dan de Joden'. De arrogantie, zegt hij, is te wijten aan jullie onwetendheid over hen. Arrogantie is meestal te wijten aan onwetendheid….. Of om het anders te formuleren, zegt Paulus: jullie veroordelen de Joden op basis van hun verleden en hun huidige situatie en jullie zijn volledig onkundig over hun toekomst. Dat is de oorzaak van jullie arrogantie. Jullie oordelen de Joden op hun verleden en heden maar vergeten hun toekomst. Het voorgaande is een korte en eenvoudige samenvatting van dit hoofdstuk.

Het colosseum te Rome

Laten we nog even terugkeren naar het hoofdthema van Paulus' gedachtegang t.a.v. de gelovigen uit de heidenen, namelijk: 1. dat zij op grond van het voorgaande er wel van overtuigd zullen zijn dat God Israël heeft verstoten…. 2.dat zij daarom wel beter moeten zijn dan de Joden, omdat zij gehoor hebben gegeven en de Joden niet.

Deze overtuiging haalt hij echter in één klap onderuit wanneer hij zegt: 'Zijn zij door God verstoten? Nooit!' Het is de meest krachtige negatieve proclamatie die je kunt geven in het Grieks. 'Ondenkbaar!' 'Onmogelijk!' 'Geen sprake van!'

In hoofdstuk 10 zegt Paulus dat zij God hebben afgewezen. Het einde aan de relatie tussen God en Israël zou het logische gevolg zijn. Maar de relatie tussen God en Israël, en tussen God en u is niet gebaseerd op een contract maar op een verbond. Er is een enorm verschil tussen een contract en een verbond. Een contract betekent, wanneer één van de partijen de voorwaarden van het contract niet naleeft, dat de andere partij ontslagen is van zijn contractsverplichtingen…… Bij een verbond is, wanneer een van de partijen dit breekt, de andere partij nog steeds gehouden aan dit verbond.....

Bovenstaande is een korte samenvatting van een driedelige cursus over Romeinen 9 tot 11 gegeven door Dr. David Pawson gedurende het Loofhuttenfeest 2002 in Jeruzalem.