Terreur in de hand werken

Zoals reeds in Hamlet is gesuggereerd, er is duidelijk iets goed mis met het land Denemarken. In maart jl. dwong de Deense minister van Buitenlandse zaken de Europese Unie ertoe, Israël economische sancties op te leggen inzake de nederzettingen politiek. Deze dwaze uitspraak liet bij veel Israëliërs een vieze smaak na. Niet alleen omdat Israël de Denen veel waardering heeft gegeven voor hun moedig optreden bij het redden van hun Joodse naasten uit handen van de Nazi's, maar meer nog omdat Lykketoft op diezelfde dag veel aandacht schonk aan een Palestijnse sluipschutter in Hebron die de reikwijdte van zijn geweer beproefde op de 10 maanden oude Shalhevet Pass en haar een kogel door het hoofd schoot.

Mr. Raymond Johansen legt een krans in een Palestijns vluchtelingenkamp te Libanon

Ook dreef er vanuit Noorwegen een vieze geur Israël binnen. De minister van Buitenlandse zaken - Raymond Johansen - was van mening dat Palestijnse aanslagen op Israëlische soldaten legitiem waren, omdat - onder internationale wetgeving - het wettelijk toegestaan was, bezetting te weerstaan. Het was inderdaad verschrikkelijk voor de Israëliërs om van een diplomaat uit Oslo - de wieg van het vredesproces - te horen dat het pad van onderhandelen verlaten werd en het geweld aanbevolen werd. Al vlug volgden, van zowel Kopenhagen als Oslo, officiële excuses en verklaringen, maar niets kon de geur van een steeds ranziger wordende wereld voor wat betreft de houding t.o.v. Israël, verbergen. De doorsnee Israëli is gewend geraakt aan zowel het Palestijnse geweld als de geniepige opmerkingen van de internationale gemeenschap.

Maar de laatste tijd volgen de ongeregeldheden elkaar zo snel op, dat velen hierdoor wanhopig worden, wat heel begrijpelijk is. Al meer dan een half jaar hebben de Israëlische soldaten en de burgers te maken met dagelijkse beschietingen, stenengooierij, granaten, bommen en mortieren.Tegelijkertijd heeft de wereld Israël meedogenloos veroordeeld voor wat in wezen niets anders is dan zelfverdediging.

De bovengenoemde Deense diplomaat werd wakker geschud door een rapport van een VN Commissie voor mensenrechten, waarin Israël beschuldigd werd van buitensporig geweld, nederzettingen activiteiten en het schenden van de mensen rechten. In februari liet de VS een jaarrapport verschijnen van het departement van buitenlandse zaken, waarin Israël naast China, Noord-Korea en Cuba behoorde tot de ergste schenders van de mensenrechten, vanwege z'n buitensporig gebruik van geweld tegen de terroristen en het verhinderen van medische hulp.

Het gebouw van de Verenigde Naties

In maart verscheen er een ander rapport van hetzelfde ministerie, waarin op een listige manier gezegd werd, dat het 'niet duidelijk' was of PLO leider Yasser Arafat en zijn Palestijnse Autoriteit het geweld tegen de Israëli's wettigde of voorschreef, hun eigen niets verhullende activiteiten ten spijt.

Toen in maart een delegatie van de Europese Unie op bezoek kwam, dwongen ze Israël om de veiligheidsmaatregelen - zelfs te midden van acute dreigende terreur - op te heffen en belastinggelden vrij te geven, waarmee de PA z'n veiligheidspolitie kon betalen, waarvan velen bezig waren om de Israëli's te beschieten.

In diezelfde maand bracht het hoofd van Amnesty International, Pierre Sane, een bezoek aan Jeruzalem. Ook hij beschuldigde Israël - ja zeker - van het gebruik van buitensporig geweld, terwijl hij een VN waarnemer met kracht aanspoorde de Palestijnen te beschermen.

Maar het meest verbijsterende kwam misschien wel van een groep, die zich "Vereniging stop de inzet van kindsoldaten" noemde. Zij concludeerden dat er geen duidelijkheid was over het feit dat Palestijnse kinderen opgeroepen of systematisch gebruikt werden door de PA of gewapende groepen in de huidige intifada.Terwijl op diezelfde dag door een Palestijnse functionaris bevestigd werd, dat Palestijnse kinderen getraind werden in het gebruik van automatische wapens, ergens in PA rekrutenkampen.

Deze bijzondere verzameling van wereldleiders en mensenrechten voorstanders houdt vol dat Israëlische nederzettingen, afsluitingen en bulldozers de huidige golf van Palestijns geweld voeden. Zij delen ook een gemeenschappelijke opzettelijke blindheid voor onbetwistbare bewijzen, dat Arafat en de PA deze oorlog zijn begonnen en voor de volle 100% achter de terreur staan. De droevige waarheid is, dat de wereld al tientallen jaren blind is voor z'n eigen centrale rol in het veroorzaken van het Palestijns terrorisme.

Iedere dag wordt de boodschap aan Arafat en zijn volk overgebracht, dat zij nooit verantwoordelijk gehouden kunnen worden voor hun moorddadige activiteiten. Dit voedt de terreur en het geweld meer dan iets anders - in de wetenschap dat men nooit een prijs hoeft te betalen. Op nuchter bewijsmateriaal gebaseerd, zou Arafat gearresteerd kunnen worden en reeds lang geleden berecht voor het opdracht geven tot executie van twee Amerikaanse diplomaten in Khartoum in 1973.

En dan nog niet eens te spreken over de oorlogsmisdaden' in Jordanië (1970) en Libanon (1975), of de rest van zijn bloederige terroristengeschiedenis.Maar de wereldleiders hebben zich van al deze zaken slapjes teruggetrokken en zo Arafat en consorten alle vrijheid gegeven hun gang te gaan.

Zeer recent weer met een bloederige zelfmoordactie op een uitgaansgelegenheid te Tel Aviv, met als doel immigranten te ontmoedigen naar Israël te komen! Wanneer houdt dit op? Wanneer zullen de ogen van de wereldleiders open gaan?

Dit artikel is afkomstig van de Middle East Digest. De (Engelstalige) email nieuwsservice van de ICAJ verzorgt vanuit Jeruzalem. Klik hier voor meer informatie.