Arafat in het nauw gedreven belooft hervormingen

Als gevolg van de laatste Israëlische legeracties komt steeds meer bewijs beschikbaar welke Arafat en zijn regime direct linken aan de zelfmoordacties tegen Israëlische burgers (zie bijvoorbeeld de zogenaamde Arafat Files op www.mfa.gov.il/mfa/go.asp?MFAH0lom0

Zelfs een van Arafats trouwste bond-genoten en financiers, de Europese Unie, was genoodzaakt naar aanleiding hiervan een verklaring uit te geven dat zij onderzoek gaat doen naar het misbruik van EU subsidie voor terreur en zelfverrijking door de PA. Ook de Verenigde Staten waren zeer ontstemt en begonnen steeds openlijker te spreken over 'het vervangen van Arafat'.

Maar niet alleen internationale druk, ook de druk van binnenuit begint Arafat parten te spelen. Nadat de kwestie van de palestijnse strijders in de Geboortekerk te Betlehem was beëindigd met de deportatie van 13 extremisten, kreeg Arafat te maken met een steeds sterkere openlijke roep vanuit de palestijnse samenleving om verandering. Arafats bezoek aan Jenin werd afgeblazen uit vrees voor een woedende menigte.

In het licht van deze gebeurtenissen hield Arafat op 15 mei jl. zijn beroemde 'hervormingsrede'. Er zouden eindelijk verkiezingen komen, maar de volgende dag werd daar al een tactische voorwaarde aan toegevoegd: ze kunnen pas doorgaan als alle bezette gebieden zouden zijn ontruimd (ter beoordeling van Arafat).

Ook gaf Arafat toe dat er 'fouten' waren gemaakt en dat hij daarvoor verantwoordelijk was, maar hij gaf niet aan welke. Israël en de VS reageerden koel en wachten op werkelijke verbeteringen. Maar een groot deel van de internationale gemeenschap gelooft nu dat Arafat eindelijk grote schoonmaak houdt, en dat fouten uit het verleden maar moeten worden vergeten.

Tevens gaf Arafat (in het Arabisch) aan waarom hij in deze rede ook het gebruik van geweld afwees: "De Palestijnse publieke opinie en de Arabische publieke opinie zijn tot de conclusie gekomen dat deze operaties niet onze doelen dienen, en enkel grote delen van de internationale gemeenschap opwinden. Deze operaties veroorzaken een controverse".

Direct daarna refereert Arafat aan het beroemde verdrag van al-Hudaybiyah, een tienjarig vredesverdrag dat de profeet Mohammed afsloot met de heidense Qura'is stam, maar dat hij na twee jaar verscheurde omdat hij sterk genoeg was om hen te verslaan. "Laat ons niet vergeten het verdrag van Hudaibiyah" herhaalde Arafat tot tweemaal toe. Hij benadrukt hoe Mohammed dit verdrag maakte tot een verdrag dat hij zo kon opzeggen ("Hudna" in het Arabisch). Meerdere malen heeft hij aangegeven dat zijn mensen alleen naar zijn Arabischtalige uitsparaken moeten luisteren; de engelstalige zijn slechts voor de internationale media.