Israël roept tot de Heer

Er is bijna geen enkele familie in geheel Israël die geen pijn of verlies heeft gekend gedurende de laatste anderhalf jaar van de gewapende Palestijnse opstand. Nu het geweld alleen maar erger wordt, hebben Joodse religieuze autoriteiten onlangs geconcludeerd dat de precaire veiligheid situatie een serieuze geestelijke reactie behoeft: een nationale dag van vasten, gebed en berouw.

De staf van de Christelijke Ambassade heeft deelgenomen aan deze speciale dag (midden maart) van gebed en vasten en riepen christenen wereldwijd op hetzelfde te doen. Het belangrijkste onderdeel van deze plechtige gebeurtenis was een middag-gebedsdienst bij de Klaagmuur, geleid door de Opperrabbijnen van Israël.

Temidden van zware beveiliging dromden vele duizenden mensen, bijna evenveel mannen als vrouwen, voor de Muur om gebeden van berouw op te laten stijgen, Psalmen te lezen, de Sjofar te laten klinken en te roepen voor goddelijke bescherming. Van Ultra-Ortodoxe families tot soldaten in uniform en teenagers in luchtige trendy kleding. Joden uit het hele land, tesamen met een handjevol christenen, riepen uit voor hulp tot de God van Israël.

Terwijl er een sterk gevoel van eenheid was tijdens deze unieke gebeurtenis, waren er echter ook enkele sceptici, het feit in gedachte nemend dat veel Israëli’s seculier zijn en weinig acht slaan op religieuze gebruiken. Een 19-jarige soldaat, die daar op wacht stond vertelde een staflid van de ICAJ, dat: “Dit zijn religieuze mensen. Dit is Torah, Ik luister hier niet naar. Ik geloof niet dat God me helpt. Ik geloof niet zoals deze mensen.” Toen hem gevraagd werd wat Israël helpt de terroristische aanvallen af te wenden en vrede te krijgen, wees hij naar zijn M-16. “Mijn geweer”, antwoorde hij.

In de afgelopen jaren hebben opinie-peilingen laten zien dat net meer dan de helft van de Israëlische Joden gelovig is. Een opmerkelijke conclusie als het vergeleken wordt met bijvoorbeeld Amerika waar meer dan 90% van de bevolking gelooft in een ‘Goddelijk Wezen’. Iets van dit ‘twijfelen’ kan worden toegeschreven aan het feit dat veel Russische Joodse immigranten voortkomen uit decennia van door de Sovjets afgedwongen atheïsme. Maar belangrijker, deze cijfers kunnen alleen begrepen worden in de context van de Holocaust en zijn invloed op het Joodse volk. Velen hebben zich afgevraagd: “Waar was God?” gedurende deze enorme tragedie. Hoewel ze weten dat Hij bestaat, hebben sommigen nog steeds moeite te erkennen dat Hij er is.

Slechts 2 weken na de speciale dag van bidden en vasten, kwamen Joodse families samen om met Pesach de sedermaaltijd te vieren. Een bericht in die tijd meldde dat 85% van de Israëlische Joden deel zou nemen aan deze oude traditie, die de Exodus van de Israëlieten uit de slavernij gedenkt. Er is dus nog steeds breed respect onder de Israëli’s voor de heilige voorschriften en voor de bijbelse geschiedenis van hun volk. Helaas werd dit jaar de viering van Pesach bedorven door de afgrijselijke zelfmoord aanslag in een hotel in Netanya waarbij 25 Israëli’s en 2 touristen werden gedood en 175 gewonden waren. Het was een onvergetelijke verschrikking voor dit land en veranderde direct de richting van het huidige conflict. Het had ook grote invloed op onze staf, omdat de Christelijke Ambassade een apartement heeft 3 blokken van het hotel vandaan en velen bekend waren met dit hotel.

Sommige christenen beweren dat God uiteindelijk zulke calamiteiten zal gebruiken om Israël op haar knieën te brengen in berouw en erkenning van Hem. De bijbel zegt van Israël dat: “In hun benauwdheid zullen zij mij aanroepen” (Hosea 5:15). Maar het is ook belangrijk op te merken dat als de Holocaust menigten Joden van de Heer heeft afgedreven, dat meer lijden alléén hun harten niet naar de Heer zal keren. Inderdaad, is het niet Gods goedheid die ons tot berouw brengt? (Romeinen 2:4) En heeft Hij niet beloofd, dat “Met grote genade zal Ik u bijeenbrengen?” (Jesaja 54:7)

Zelfs in het midden van de Nazi-genocide, waren er genoeg individuele verhalen van wonderen en goddelijke bevrijding om geloof levend te houden onder velen die hebben overleefd. Net zoals in het conflict, vandaag de dag. Voor elke zelfmoordenaar die er tussen door glipt en vreselijk huis-houdt, lijkt het alsof er tien aanvallen worden afgewend door een wonder vanuit de hemel of bovenmenselijk moedig handelen, die het land er steeds aan herinneren dat de Heilige van Israël over hen waakt temidden van hun moeilijkheden.

Rijk worden kan ervoor zorgen dat we God vergeten, terwijl armoede ons kan leiden Hem te onteren. (Spreuken 30:8,9) Op gelijke wijze, kan een leven in Israël in een vredig en normaal bestaan, de behoefte naar God niet laten zien, terwijl te veel pijn en lijden ervoor kunnen zorgen Hem te vervloeken. Zoals de tegenstanders van Israël nu tegen haar opstaan, is onze roep en gebed dat de Heer zichzelf machtig zal tonen door deze mensen te verlossen van al hun droefenis, zoals Hij heeft beloofd, en dat Hij dit op een liefdevolle manier zal doen en hen tot Zich zal trekken.