De ko$ten van een conflict

"Een langgerekt hopen maakt het hart ziek " Spreuken 13:12.

De droom van de Israëli's dat er een eind komt aan het al tientallen jaren durend conflict tussen Jood en Arabier werd vorig jaar september wreed verstoord toen de zogenaamde El Aksa intifada uitbrak, welke het land in een stroom van angst en pijn stortte. De sociale gevolgen van de hernieuwde schermutselingen waren immens en verstrekkend.

Een troostende hand

Een joodse jongen

De economische gevolgen van de intifada zijn voor velen merkbaar, maar het is met name traumatisch wanneer je betrokken raakt bij een terroristische aanval. Hieronder vertellen wij u van een paar Joodse gezinnen die de afdeling Sociale Hulpverlening (SAP) heeft kunnen bemoedigen en financieel heeft kunnen ondersteunen in de huidige crisis.

Acht jaar geleden emigreerde de familie H. uit Peru. Zij gingen wonen in Elon Moreh, een Joodse nederzetting midden in het Bijbelse Samaria. De vader was werkzaam als taxichauffeur tot hij vier maanden geleden zwaar verwond werd door terroristen. Hij werd op meerdere plaatsen in beide benen geschoten en is tot op heden nog niet hersteld van zijn verwondingen. Het echtpaar heeft drie kinderen, 17, 14 en 6 jaar oud.

De familie T. woont in Hermesh. Zij immigreerden acht jaar geleden en de heer T. werkte de laatste paar jaar in een vleesfabriek. Twee van hun zonen volgen een technische opleiding van de Israëlische Luchtmacht. Een tijdje terug werd de heer T. op weg naar huis beschoten en raakte ernstig gewond in zijn arm. Zowel lichamelijk als emotioneel lijdt hij aan posttraumatische stress als gevolg van dit incident. Daarnaast bevindt zijn vrouw zich in het laatste stadium van darmkanker.

Twaalf jaar geleden vestigde de familie S. uit Argentinië zich in Israël. Zij wonen thans in Mevo Dotan. De heer S. is taxichauffeur en zijn vrouw doet schoonmaakwerk. Nu de toeristen wegblijven en de mensen vanwege de situatie bang zijn om de weg op te gaan, lijdt zijn bedrijf grote verliezen. De drie kinderen die zij hebben geadopteerd, hebben het Down syndroom. 

Wij zijn tot hulp en bemoediging geweest voor deze en andere gezinnen die zo te lijden hebben van het geweld. Met uw hulp kunnen wij nog veel meer doen.

Zij kunnen het weten

Pinchas Gerber

Pinchas Gerber is sociaal werker in het provinciaal bestuur van Samaria. Hij geeft leiding aan een team van zes sociale werkers die ten dienste staan van 12.000 mensen in 16 nederzettingen. De afdeling Sociale Hulpverlening (SAP) sprak met hem over de dagelijkse realiteit van zijn werk.

Pinchas, wat voor gevolgen heeft de hernieuwde intifada op het dagelijks leven van de mensen in Samaria? De gevolgen merk je op vele vlakken. De werkloosheid is sterk gestegen. Sommigen zijn hun baan kwijtgeraakt omdat zij niet altijd op tijd op hun werk konden komen vanwege de veiligheidssituatie of omdat zij bang waren om 's avonds de weg op te gaan. Sommige nederzettingen zijn van taxi's afhankelijk, omdat er haast geen openbaar vervoer rijdt. De mensen willen niet in taxi's rijden die geen kogelvrij glas hebben en hierdoor zijn vele taxichauffeurs hun baan kwijt geraakt. De echtgenotes zijn veelal opgehouden met werken, zodat ze voor hun kinderen kunnen zorgen die onder grote stress staan. Op school zijn de kinderen nerveus en zij slapen slecht. Ook heeft de spanning een negatief effect op de huwelijken omdat de gezinnen continue onder stress staan.

Wat zijn de gevolgen voor je werk als sociaal werker? De sociale werkers zijn moe en uitgeput. De laatste drie maanden moesten wij naar verschillende begrafenissen en daarnaast moesten wij zorgen voor de vele gewonden en hun gezinnen. Wij staan 24 uur per dag paraat. Wanneer er iets gebeurt, zijn wij het die de familie informeren, naar het ziekenhuis gaan, de kinderen helpen het te verwerken en die de benodigde hulp bieden aan de gemeenschap. Een paar weken geleden werden drie leden van onze nederzetting gedood binnen een week.

Hoe is de algemene stemming onder de mensen? Men voelt zich onzeker en weet niet wat men van de toekomst mag verwachten. De mensen zijn teleurgesteld en vragen de regering om een duidelijk standpunt in te nemen voor wat betreft hun toekomst.

Hoe kunnen wij, Christenen, de mensen in Samaria helpen en ondersteunen? Allereerst door gebed. Door te bidden verbind je je geestelijk met de bewoners van de nederzettingen. Gebed verenigt Joden en Christenen. Wij hebben een Hemelse Vader die over ons waakt.

Daarnaast zijn er vele praktische noden. Wij proberen eens per maand 75 noodruftige gezinnen van voedsel te voorzien ($7.500 per maand). Ook organiseren wij activiteiten voor de kinderen voor na school, omdat zij zich vanwege de veiligheidssituatie niet vrij kunnen bewegen. Er zijn acht middagclubs nodig voor kinderen uit arme gezinnen in de verschillende nederzettingen ($15.000 per club). Voor deze en andere belangrijke projecten is geld nodig.

Gevangen in het conflict

Arabische kinderen

Vele Palestijnen voelen zich gevangen in dit verschrikkelijke conflict en lijden eronder. Hoewel onze eerste roeping is om Israël tot troost te zijn, beseffen wij tevens dat God van alle volkeren houdt en het Zijn wil is dat wij met Zijn liefde en ontferming met de Arabieren bewogen zijn. In het verleden hebben wij in ons werk bruggen gebouwd door verzoeningsactiviteiten te ondersteunen en voedsel en kleding, samen met het Woord van God, te verspreiden onder de allerarmsten. Het zijn met name de Christen-Arabieren die tussen wal en schip zijn gekomen. Wij helpen hen op een praktische manier, tevens bemoedigen wij hen geestelijk. Zo lieten wij in één van onze laatste projecten arme Christen-Arabische kinderen deelnemen aan zomeractiviteiten in een christelijke omgeving.

In een christelijke school werden twee zomerkampen gehouden van drie weken. Er was tijd voor ontspanning, voor spelletjes en handenarbeid. Elke ochtend gaf een jonge Christen-Arabier, die in vuur en vlam staat voor de Heer, les uit de Bijbel aan de kinderen op een creatieve manier en hij sprak over de liefde van God. Aan het eind van het zomerkamp waren de ouders uitgenodigd voor een feestelijke avond waarop de kinderen een Bijbelverhaal uitbeeldden dat zij hadden geleerd. Het waren bijzondere avonden. Vele ouders kennen namelijk de Bijbel niet, ook al zijn zij in christelijke gezinnen opgegroeid. Deze frisse presentatie van het Woord had een groot effect op hun levens en dat van hun kinderen.

Een splintertje hoop

Een splintertje hoop dat het mogelijk is dat Joden en Palestijnen naast elkaar kunnen leven, bleek toen het pasgeboren zoontje van een Palestijnse politieman uit Gaza een gecompliceerde operatie onderging in een ziekenhuis in Haifa en zijn leven zo gered werd. De moeder zei: "Ik was niet bang om hier te komen. Wij worden hier goed behandeld en ik hoop dat er vrede zal komen tussen hen en ons. Toen ik hier kwam, dacht ik niet aan de intifada. Ik wist dat ze in Israël mijn zoon zouden helpen. Het waren geweldige mensen, en de Joodse verpleegsters staan dag en nacht voor ons klaar."