Feesten des Heren

Sabbath

De Sabbath wordt wel de Koningin der dagen genoemd. De Sabbath is de 7 dag van de week, de laatste dag als climax en rustdag van de week. Het is frappant, dat bijna de hele wereld het patroon van 6 werkdagen en 1 rustdag heeft overgenomen van Israël. De Sabbath begint met zonsondergang op vrijdagavond en eindigt op zaterdagavond bij zonsondergang. De Sabbath is gegeven als een verbondsteken (Exodus 31:12-17). Deze dag heeft tot doel, dat de mens tot rust en bezinning komt, zodat het mogelijk is om in gemeenschap met de Heilige te komen (Exodus 8:20). Het is zelfs een voorschrift, om op de Sabbath "je te verlustigen in de Here" (Jesaja 58:13). Om de Sabbath te begroeten, wordt het bekende lied "Kom mijn geliefde" gezongen en wordt er uit Hooglied gelezen. In de 10 Woorden staat als enige ritueel, de opdracht om de Sabbath te gedenken. Vandaar dat de rabbijnen zeggen, dat wie de Sabbath onderhoudt, de hele Torah onderhoudt. Leven van Sabbath tot Sabbath, is iedere dag tellen tot de volgende Sabbath. "Leer ons zo onze dagen tellen, opdat wij een wijs hart bekomen" (Psalm 90:12). Met de opdracht om de Sabbath te gedenken en te bewaren, komen vier zaken naar boven om aan te herinneren, nl. de schepping, de exodus, de Sina met Gods Woord in de geschiedenis en de verlossing door de Messias. De Sabbath is de poort naar de toekomst, van schepping tot uiteindelijke verlossing.

Net voordat de Sabbath ingaat, steekt de vrouw de twee kaarsen aan en zegt een zegenspreuk. De kaarsen symboliseren het onderhouden en het gedenken van de Sabbath. Nadat het gehele gezin aan tafel is gegaan worden liederen gezongen en worden de vrouw en de kinderen gezegend. Verder wordt de wijn gezegend (kiddoesj), de handen gewassen en de zegen over de twee Sabbathsbroden uitgesproken. Het Sabbathsbrood (2 challath), is te zien als een verwijzing naar de dubbele e hoeveelheid manna dat op de 6 dag viel, om voldoende te eten te hebben, ook voor de Sabbath (Exodus 16). Een heerlijke maaltijd volgt. Erev Sabbath heeft een echt feestelijk karakter en wordt vooral in huiselijke kring gevierd. Aan het eind van de Sabbathsmaaltijd worden mooie Psalmen gezongen gevolgd door het Sjema Israel.

Op zaterdagavond, aan het eind van de Sabbath, wordt de havdalah (scheiding) gemaakt. Daarbij wordt een gevlochten kaars gedoofd met een scheutje wijn uit een beker. In de havdalah wordt een lied gezongen waarin Elia voorkomt, als een heenwijzing naar de toekomst van vrede en gerechtigheid. De figuur van Elia is een symbool van de werkelijke verlossing en die komt derhalve niet op Sabbath maar in de nieuwe week. Direct na de Sabbath start de nieuwe week, als een nieuwe periode. Vandaar dat dit lied aan het eind van de Sabbath wordt gezongen.

Sabbathsjaar

Het Sabbathsjaar is eigenlijk de Week van de Jaren, waarin het patroon van 7 jaren e tot een afronding komt. In het 7 jaar is er rust voor het land en worden de slaven vrijgelaten. Daarom wordt dit jaar ook wel het jaar van de vrijlating of kwijtschelding genoemd (Deuteronomium 31:10). Omdat Israël de Sabbathsjaren niet in acht hield, werd het volk in ballingschap gestuurd, zodat het land weer zijn rust zou krijgen (Jeremia 34:22). Daarna is het volk weer teruggekeerd naar het land. Frappant dat dit komende jaar ook een start is van het Sabbathsjaar. Wat kunnen we nu verwachten? Uiteindelijk mondt het Sabbathsjaar uit in het Sabbathsjaar van de Messias (Leviticus 25 en Deuteronomium 15).

Jubeljaar

Het patroon van de zevens wordt zowel in de dagen, weken, maanden als jaren, wordt voortgezet in het Jubeljaar. Net zoals er na e 7 x 7 dagen, 7 weken na Pasen, een 50 dag komt van het Wekenfeest, zo komt er ook na 7 x 7 jaren, na 7 x een e Sabbathsjaar, een 50 jaar van het Jubeljaar (Leviticus 25:8-17). Het Jubeljaar is een jaar van het thuiskomen, een jaar van het welbehagen des Heren, waarbij er wordt uitgekeken naar de uiteindelijke verlossing voor de ganse Schepping. Door het doen van de Torah, kom je dicht bij God en ben je goed voor de ander, zodat je ervaart wat het is om werkelijk mens te zijn. Ook Jezus sprak in zijn eerste preek te Nazareth, waarin hij Jesaja 61 citeerde, over het uitspreken van het jaar van het welbehagen des Heren, over het Jubeljaar. Hij is onze Verlosser en wij hebben door Hem ook het geloof in de uiteindelijke verlossing van de wereld. Dat is het Jubeljaar en dan zijn wij thuis bij de Vader!

Loofhuttenfeest 2012