|
ICAJ persbericht 6 december 2001 Het standpunt van de ICAJ ten aanzien van het huidige conflict in IsraëlDe Internationale Christelijke Ambassade Jeruzalem is een wereldwijde Christelijke organisatie met haar hoofdkantoor in Jeruzalem. Van hieruit hebben we al meer dan 20 jaar dagelijks de ups- en downs van het Arabisch-Israëlische conflict waargenomen, en de internationale pogingen om dit tot een vreedzaam einde te brengen. Wij hebben een bewezen staat van dienst wat betreft hulpverlening vanuit onze oprechte Christelijke liefde naar alle mensen van het Heilige Land, Joden en Arabieren. We beschouwen onszelf als geïnformeerde en betrokken waarnemers in het conflict. Wij zijn overtuigd dat de opeenvolgende Israëlische regeringen waarachtige pogingen hebben ondernomen om vrede met hun Palestijnse Arabische buren te verkrijgen. Maar wij kunnen dit helaas niet zeggen van het Palestijnse leiderschap onder PLO leider Yasser Arafat. Afgelopen jaar, zowel voor als na het begin van de gewelddadige Palestijnse Intifada, zette de Israëlische president Ehud Barak zijn politieke loopbaan op het spel in de hoop dat Arafat zijn zeer verstrekkend voorstel zou aannemen. Het bevatte een nog nooit eerder vertoonde bereidwilligheid om (voor Israël) riskante concessies te doen in de meest gevoelige kwesties van dit langslepende conflict. Daartegenover, antwoordde de Palestijnse Autoriteit met vrijlating van radicale Islamitische en nationalistische milities om een zogenaamde 'bevrijdingsoorlog' te beginnen om de 'bezetting' te beëindigen van dat gedeelte van Israël, dat Israël juist had aangegeven vrijwillig op een vreedzame wijze te willen beëindigen. Het afgelopen jaar, is er enorm verlies en leed geweest voor beide zijden van dit conflict. Als Christenen geloven we dat God verzoening brengt tussen God en mensen en met elkaar, en bidden daarom elke dag voor vrede in deze regio. Maar wij weten ons ook gebonden aan de waarheid, en hebben dan ook geen andere optie te verklaren dat Arafat en zijn corrupte en hardvochtig regime schuldig zijn aan het huidige lijden van de Israëli en Palestijnen. De PA heeft de gebieden onder haar gezag gemaakt tot een trainingskamp en een schuilplaats voor terroristen, hetgeen niet anders is dan de bescherming die de Taliban geeft aan het al-Quida netwerk in Afganistan. Vrede in deze regio is een zekere onmogelijkheid totdat dit Palestijnse terreurnetwerk is vernietigd. Arafat heeft geweigerd de terroristische infrastructuur te ontmantelen, ondanks dat hij zich hiertoe schriftelijk in verdragen heeft verplicht. Daarentegen, heeft hij deze militante elementen bewapend en aangemoedigd, velen onder zijn directe commando, met als doel het creëren van meer slachtoffers, om zodoende nog meer concessies van Israël af te dwingen. Aan de andere kant, heeft Israël de afgelopen 15 maanden afwachtend en terughoudend gereageerd. De recente dood van 33 onschuldige burgers en het verwonden van bijna 300 anderen in een griezelige week van terreur, heeft de toestand onaanvaardbaar gemaakt. Als een democratische staat heeft Israël het recht én de plicht zijn burgers te beschermen. Het is belangrijk in ogenschouw te nemen dat de huidige golf van Palestijns geweld ontstond nadat de Amerikaanse President George W. Busch een nog nooit eerder voorgekomen stap maakte door openlijk te spreken over 'de visie van een Palestijnse Staat', en aandrong op een einde aan de 'bezetting'. Hij stuurde tevens een betrouwbare Amerikaanse militair, Generaal Antony Zinny naar de regio om de implementatie van een staakt het vuren waar te nemen. Deze maatregelen waren bedoeld om Arafat aan te sporen de Intifada in te dammen. Maar het had een tegenovergesteld effect, zodat het Palestijnse geweld recentelijk toenam tot zijn ergste omvang in de recente geschiedenis. Op dit moment weerhoudt de regering Busch Israël niet meer van actie. De redenen zijn helder. De regering van de VS heeft zich gerealiseerd dat Arafat de wereld al te lang voor de gek heeft gehouden en verantwoordelijk moet worden gehouden voor het onheil dat nu over zijn eigen mensen wordt uitgestort.
|
| ||||||